Eerste boek van 2014 is uit!

Stoner van John Williams is een perfecte roman, zo prachtig verteld, zo schitterend geschreven en zo hartverscheurend dat hij je de adem beneemt.

The Butterfly Releaser

Dromen horen te vervliegen, dacht je
en je liet ze gaan. Terwijl je ogen hen
volgden,  ontdekte je vleugels in tinten
van lente en licht.

Je besefte hoe graag je ze had
willen houden en wist dat je
van nu af aan elke vlinder
zou verliezen.

Dreams are supposed to dissipate, you thought
and you let them go. While your eyes followed
them, you discovered wings in shades
of spring and light.

You realized how much you had
wanted to keep them and knew
you would lose from now on
each butterfly.

Sofia y Dolores

Het is weer zover

Bij het begin van elk nieuw jaar heb ik steevast één goed voornemen: dit jaar geen goeie voornemens...
Minder dan zes dagen later heb ik er toch weer enkele op papier.
Om er eentje te noemen: op een deftig uur gaan slapen.
Weet je wat er gebeurd met goeie voornemens? Die hou je niet. Ik toch niet, want ik ben dit jaar nog geen enkele keer voor middernacht in bed beland.
Nog zo'n goeie: geen nieuwe aankopen meer voor mijn hobby (mixed media). Yep... net twee kunstboeken besteld.
Waarom doen we het onszelf aan? Waarom dwingen we onszelf in een keurslijf van frustratie en schuldgevoel? En vooral, waarom blijven we hopen dat het dit jaar wél lukt, dat we kunnen veranderen?
Een lachertje, nietwaar?

In ieder geval, ik wens jullie:
Tijd om van de kleine dingen te genieten.
Rust om stil te staan bij mooie momenten.
Sterkte om tegenslagen te overwinnen.
Vriendschap om je hart te verwarmen.
Humor om wat somber is te kleuren.
Een glimlach om elke dag mee te beginnen.


Sofia y Dolores

Boter en confituur

Langzaam goot hij het hete water

door de dikke drab. De geur vermengde

zich met die van het versgebakken

brood.

 

Vandaag zou hij smeren met boter

en confituur, nu zij er niet meer was

om zijn lust te stelen.

 

Enkel het lemmet van het broodmes

vertoonde nu de blos van razernij.  

Slowly he poured the hot water
through the thick sludge. The smell mingled
with that of the freshly baked bread.

Today he would smear with butter
and jam, now she was gone
to steal his lust.

Now only the blade of the knife
showed the blush of rage.

Sofia y Dolores

Voel

Ze zocht naar iets

om de leegte te vullen

en schreeuwde om meer

leugens en schimmen.

Daar op de grens tussen

waanzin en kunnen,

zag ze een lied zonder

woorden en handen 

zonder huid.

De roep van de raaf, schor

als de nacht, bracht de stilte

geen zucht en het duister

geen lucht. In een wereld vol
niets vond ze enkel zichzelf.

En zelfs daar was ze niet.



She searched for something
to fill the void
and screamed for more
lies and ghosts.

There on the border between
madness and ability,
she saw a song without
words and hands
without skin.

The call of the raven, hoarse
as the night, brought the silence
no sigh and the darkness
no air. In a world full
of nothing she found only herself.
And even there she was not.

Sofia y Dolores

Boekuitdaging 2013 geslaagd!

Boek nummer dertien werd op dertien december uitgelezen.

De lifter/The hitch-hiker

Ik vroeg hem waar hij heen wilde.

Nergens, hij was gewoon onder

weg. Natte letters wezen me erop

dat hij zo vlug mogelijk verder wilde,

naar heuvels en bochten. Als een hartslag

lijn, zonder piep. Ik ben veroordeeld,

zei hij, tot leven en jarenlang

heb ik het niet begrepen. Wat,

vroeg ik net te laat.


I asked him where he wanted to go.
Nowhere, he was just
on his way. Wet letters 
showed me that he wanted to go
on as fast as possible, to hills 
and curves. Like a heartbeat
line, without beep. I'm sentenced,
he said, to life and for years 
I have not understood. What,
I asked, just too late.

Sofia y Dolores